Πρόκειται για μια ψυχοθεραπευτική μέθοδο η οποία βασίζεται στην κατανόηση των συνειδητών και ασυνειδήτων πλευρών του ατόμου καθώς αναδύονται στην σχέση του με τους άλλους, τον θεραπευτή και την κοινωνία ως όλον, με στόχους παρόμοιους με αυτούς της ψυχανάλυσης. Ως πλαίσιο χρησιμοποιεί τις συνειδητές και ασυνείδητες διαπροσωπικές αλληλεπιδράσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στα μέλη μέσα στο πολυπρόσωπο δίκτυο επικοινωνιών της ομάδας, το οποίο ο S.H. Foulkes ονόμασε matrix. Κατανοεί το ενδοψυχικό, το διϋποκειμενικό και το ομαδικό ως αλληλένδετες όψεις ενός ενιαίου ψυχικού και κοινωνικού πεδίου που μας περιβάλλει και μας συγκροτεί. Αντιλαμβάνεται τον ανθρώπινο ψυχισμό ως διαμορφούμενο από πλήθος συνειδητών και ασυνείδητων, προσωπικών και συλλογικών συνιστωσών, θεωρώντας αδιανόητο τον διαχωρισμό του ατομικού από το κοινωνικό. Αντιλαμβάνεται την ψυχική νόσο, εκτός από αποτέλεσμα ενδοψυχικών συγκρούσεων και ως διαταραχή στο δίκτυο των επικοινωνιών του ατόμου με τον εσωτερικό και τον εξωτερικό του κόσμο.