Ο Foulkes θεώρησε το αίσθημα του ανήκειν ως μια από τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες: « Η πρώτη και κύρια πτυχή, με την οποία ασχολούνται συνήθως οι ομαδικοί ψυχοθεραπευτές, σύμφωνα με την οποία διαμορφώνουν τις έννοιες τους είναι αυτή του ανήκειν, της συμμετοχής. Το να είναι κάποιος σεβαστό και συναισθηματικά αποδεκτό μέλος της ομάδας, να μπορεί να μοιράζεται, να συμμετέχει, ανήκει στις βασικές εποικοδομητικές εμπειρίες της ανθρώπινης ζωής. Χωρίς αυτό καμία υγεία δεν νοείται. Και αυτό ισχύει για όλη τη διάρκεια της ζωής ενώ η ανάγκη για ψυχοθεραπεία προκύπτει όταν αυτή η συμμετοχή και το μοιράζεσθαι διαταράσσονται» (Foulkes and Anthony, 1957:21)